Vijfentwintig : 12 januari 2009
Op een rommelmarkt in Berlijn vond Sarahlotte het
levensverhaal van een man en een vrouw, gebundeld in een
stapel fotoalbums. Voor nog geen vijftien euro kwam ze in
het bezit van ruim 25 jaar uit het leven van dit
ogenschijnlijk gelukkige stel.

Het verhaal begint bij de trouwerij en gaat,via zonnige
vakanties in Griekenland, verder naar het feest ter ere van
het zilveren huwelijk, om te eindigen bij het ziektebed en de
begrafenis van een van de ouders.



De mannelijke hoofdrolspeler in de fotoboeken lijkt vrolijk.
Hij draagt een markante zwarte snor. Het is een charmante
verschijning en hij verzorgt zijn uiterlijk –en met name zijn
snor- goed. Zijn vrouw is een aantrekkelijke voluptueuze
dame met een dikke bos blond, in latere albums wit, haar.
Het paar oogt gelukkig, op de foto’s waar ze samen op staan
heeft de man zijn arm om de vrouw geslagen, ze lachen.
Op een andere foto, genomen op het huwelijksfeest, dansen
ze samen en kijken stralend richting de fotograaf.
Wat zorgde ervoor dat de nabestaanden de fotoboekjes, en
daarmee het verhaal van deze twee mensen, als afgedankte
rommel verkochten? Was er een ruzie waardoor na het
overlijden de inboedel linea recta bij de plaatselijke bazaar
werd bezorgd? Of hadden ze soms geen nabestaanden?
In de albums zijn nergens foto’s van kinderen te zien.

Het paar mag dan gelukkig lijken, maar waren ze dat ook
echt? Doorgaans belanden foto’s van chagrijnige gezichten
in de prullenbak, niet in het fotoalbum. Sarahlotte maakte
deze serie en vroeg zich af: Wie waren deze mensen?

Kim Bos

minder...